Noiembrie

Lumea pe care am venit
Se-apropie, iata, de sfarsit:
Casele scunde, cu gradini,
Strada umbrita de arini
Stau scufundate sub beton,
Sa nu ajunga niciun zvon,
Din tot ce-a fost, la cei de-acum.
Apoi in vrejuri ca de fum
Atatea chipuri au trecut
Pe nesimtite-n nevazut,
Lasandu-mi traiul desfrunzit.

Totusi, sosesc din infinit
Semne ca, dincolo de gol,
Timpul se face mai domol,
Ca ce s-a dus si s-a uscat
E doar un val indepartat,
Sub care Domnul s-a deschis,
Ca sa ne ia cu El in vis.

Lasa un comentariu

Adresa ta de email nu va fi publicată. Câmpurile obligatorii sunt marcate cu *